Edebiyat ya da yazın, sözel yolla ya da yazı aracılığıyla düşünce ve duyguları anlatma sanatıdır. Sözcük, arapça edeb kökünden gelir. Edep, iyi ahlâk, terbiye, görgü anlamında kullanılır. Günümüzdeki anlamıyla ilk kez Şinasi tarafından kullanılmıştır.

      Bu Makale Henüz Oylanmadı

Orhan Kemal (1914 Adana -1970 Sofya), gerçekçi Türk romancısı. Asıl adı "Mehmet Raşit Öğütçü"´dür. Milletvekili ve bakanlık yapmış Abdülkadir Kemali Bey ile ortaokul mezunu aydın bir kadın olan Azime Hanım´ın oğludur.15 Eylül 1914´te Adana´nın Ceyhan ilçesinde dünyaya geldi. Babası siyasal nedenlerle 1931´de Suriye´ye kaçınca, orta öğrenimini yarıda bıraktı ve Suriye´ye giderek bulaşıkçılık ve matbaa işçiliği yaptı. Bir yıl sonra tek başına Türkiye´ye dönerek Adana´da çırçır fabrikalarında işçilik ve katiplik yaptı. Bu yıllardaki birikimleri, ilerde romanlarına hayat vermiştir. 1937´de çırçır fabrikasında (Milli Mensucat) bir işçi olan Nuriye ile evlendi, bir yıl sonra ilk çocuğu Yıldız doğdu. 1938´de Niğde´de askerliğini yaparken "Maksim Gorki ve Nazım Hikmet kitapları okumak", "yabancı rejimler lehinde propaganda ve isyana muharrik" suçundan 5 yıl hapis cezasına mahkum edildi. 1940´ta, Bursa Cezaevi´nde tanıştığı Nazım Hikmet´in toplumcu görüşlerinden etkilendi; kendisinden Fransızca, felsefe, siyaset dersleri aldı. Orhan Kemal´i şiir yerine roman ve öykü yazmaya teşvik eden de Nazım Hikmet oldu. İlk öykülerini Orhan Raşit takma adıyla yayımladı. İlk kez 1943´te İkdam Gazetesi´nde "Asma Çubuğu" öyküsünde "Orhan Kemal" adını kullandı. 1943´te tahliye olunca Adana´ya döndü. Amelelik, hamallık gibi işlerde çalıştı. 1944´te doğan oğluna Nazım adını verdi. 1949´da üçüncü çocuğu "Kemali"´nin doğumundan sonra 1950´de ailesiyle İstanbul´a yerleşti ve ölümüne kadar kitap ve makale yazarak geçindi. 1957´de dördüncü çocuğu "Işık" doğdu.

Yazar & Kaynak

Eklenme Tarihi