Tarih, toplumları, milletleri, kuruluşları etkileyen hareketlerden doğan, olayları zaman ve yer göstererek anlatan, bu olaylar arasındaki ilişkileri, daha önceki ve sonraki olaylarla bağlantılarını, karşılıklı etkilenmeleri, her milletin kurduğu medeniyetleri, kendi iç sorunlarını inceleyen bilim.Tarih tekrarlanamadığı için deney ve gözlem yöntemi kullanılamaz.

      Bu Makale Henüz Oylanmadı

Enrico Fermi İtalyan fizikçi. 1901 yılında Roma’da Dünya’ya geldi. 1926’da Roma Üniversitesi’nde kuramsal fizikçi profesörü olan Enrico Fermi, 1938’de çekirdek fiziği üzerine yapmış olduğu araştırmalarıyla Nobel ödülünü kazandı. İkinci Dünya savaşı’nın başlarında ABD’ye göç edip, atom bombası yapmayı amaç alan Manhattan tasarısına katıldı. Bu arada Nükleer reaktörü gerçekleştirdi.1945’te Chicago Üniversitesi’nde ders vermeye başladı. Atom fiziğiyle ilgili çalışmalarıyla ve yapay radyoaktiflik incelemeleriyle ün yaptı; ayrıca parçacıkların istatistik mekaniği üstüne önemli bir kuram ortaya attı: Fermi Dirac İstatistiği Aslında elektronlara uygulanan sonuçlar, n değişik durumda bulunabilen N taneciklerin dağılım yasasının bulunmasına olanak verir. Enrico Fermi 29 Eylül 1901´de Roma´da doğdu. Babası polis şefi Alberto Fermidir. Ilk olarak dilbilgisi okuluna kaydoldu.Onun ilk matematik ve fiziğe olan yeteneğini keşfeden ve destekleyen babasının arkadaşlarından A. Amidei olmuştur. 1918´de Pisa Üniversitesinin bursunu kazandı. Pisa Universite´sinde 4 yıl kaldıktan sonra 1922´ de professör Puccianti´den doktorasını aldı. Bir yıl sonra 1923´de Italyan hükümetinden burs kazandı. Ve Göttingen´de professör Max Born´la birkaç ay birlikte çalıştı. Rockefeller bursuyla 1924´de Leyden´e P. Ehrenfest´le birlikte çalışmaya gitti. Aynı yıl Florence üniversite´ sinde matematiksel fizik dersleri vermek için Italya´ya gitti. 1926´da Fermi günümüzde Fermi istatistiği olarak bilinen Pauli parçaçıklarının istatistiğini keşfetti.Bose-Einstein istatistiğine göre hareket eden bosonların tersine, bu parcacıklar fermion olarak bilinir. 1927´de Fermi, Roma üniversite´sinde teorik fizik profesörü oldu.Bu görevini 1938´ de Mussolini´ nin faşist diktatörlüğünden kaçıp Amerika´ya göç edinceye kadar sürdürdü(Nobel ödülünü aldıktan hemen sonra). Roma´daki ilk yıllarında kendini elektromanyetik problemlerin çözümüne ve bazı spectroskopik olayların teorik olarak açıklamasına verdi.Fakat asıl ilerlemesini çalışmalarını elektron ve atom çekirdeği üzerine yaptığı zaman gerçekleştirdi.1934´de Beta bozumu Teorisini geliştirerek Pauli´nin radyasyon Teorisi ile birleştirdi. Curie ve joliot´ un yapay radyasyonu keşfinden sonra notron bombardımanına tutulan aşağı yukarı her elementin nükleer dönüşüme tabi olduğunu keşfetti. Bu araştırma, yavaş notronların ve Nükleer Fission´un keşfine, ayrıca o zamana kadar periyodik tabloda bilinen elementlerden farklı elementlerin bulunmasına yol açtı. 1938´de Fermi tartışmasız notronlar konusunda en iyiydi. Bu çalışmalarına Amerika´da da devam etti.Amerika´ya varışından hemen sonra Columbia Universite´ sine fizik profesörü olarak atandı.Hahn ve Strassmann´nin 1939´un başlarında fission´u keşfinden sonra ikincil notronların yayılma ve zincirleme reaksiyon olasılığını hesapladı.Bu çalışmalarına büyük bir istekle devam etti ve birçok deneyden sonra kontrol altındaki ilk zincirleme reaksiyonu gerçekleştirdi. Bundan sonra atom bombası yapımındaki sorunların aşılmasında önemli rol oynadı, Manhattan Projesi liderlerinden biriydi. 1944´de Fermi Amerikan vatandaşı oldu. II. dünya savaşından sonra 1954´ de ölümüne kadar sürecek olan nükleer çalışmaları için Chicago Universite ´sinden profesörlük teklifini kabul etti. Burada yoğunluğunu yüksek enerji fiziğine verdi ve pion-nucleon etkileşimi çalışmalarına öncülük etti. Yaşamının son yıllarında Fermi kozmik ışınların kaynağını araştırmakla geçirdi.Sonunda kozmik ışınların çok büyük enerji kaynakları olduğunu gösteren bir teori geliştirdi.

Yazar & Kaynak

Eklenme Tarihi