|
Bir ekonomide alınan satılan malların fiyatlarıyla, bu malların insanlara sağladığı yararı ya da getiriyi, tüketicilerin bir şekilde eşitleyeceği varsayılır. Piyasalarda kaynakların nasıl kullanılacağına ve nasıl tahsis edileceğine üreticiler ve tüketiciler karar verirlerken, bilgi edinmeye ihtiyaç duyarlar. Eğer gerek tüketiciler gerekse üreticiler yeterli miktarda enformasyona sahip değillerse, ekonomide mal ve hizmetlerin tahsisi iyi olmayacaktır. Örneğin sigara satın alanların bir kısmı eğer sigaranın insan sağlığına yaptığı zararlar konusunda yeterli ölçüde bilgilendirilerse, sigara içmekten vazgeçebilirler. Günümüzde enformasyon sağlanmasının da tıpkı bir mal ya da hizmet gibi düşünülmesi gerekir. Bilgi edinmenin de bir maliyeti vardır. İnsanlar bilgi edinmenin kendilerine sağladığı yararla, bilginin maliyetini karşılaştırırlar. Eğer enformasyonun maliyeti getirisini aşıyorsa, o zaman bilgiyi kullanmaktan vazgeçerler. Bu durumda insanların eksik bilgilenmesini giderici bir çözümün bulunması gerekir. Örneğin bu çözüm bürokrasi aracılığıyla sağlanabilir. Bir örnek vermek gerekirse; içindeki cıva oranının yüksekliği nedeniyle somon balıklarının satılmasının engellenmesi, tek tek her somon balığının teste tabi tutularak, üzerine içindeki cıva düzeyini yansıtan etiketler yapıştırılmasından daha kolaydır. Ne var ki eğer enformasyon bir mal ya da hizmet gibi algılanırsa, o taktirde enformasyonun da tedarikinin piyasaya bırakılması gerekir. Çünkü piyasalar isteyenlere optimal enformasyon miktarını tedarik edecektir. Öte yandan enformasyon piyasasıyla ilgili bazı özelliklere de değinilmesi gerekir. Örneğin piyasalarda tüketicileri korumaya yönelik bazı kuruluşlar vardır. Bu kuruluşlar üyelerine zaman zaman çeşitli tanıtıcı kataloglar broşürler gönderirler. Eksik bilgilenme bir ekonomide piyasaların iyi işlememesinin en önemli nedenlerinden birisidir. Dolayısıyla bazı durumlarda enformasyonun ekonomik birimlere bedava ulaştarılması gerekir. Örneğin; tren, vapur, oto
|